Als Duitse brouwers de meesters van mout zijn en Belgische brouwers de tovenaars van gist, dan zijn Amerikaanse ambachtelijke brouwers ongetwijfeld de koningen van de hop. Ondanks zijn Britse koloniale oorsprong is geen enkele bierstijl nauwer verbonden met de VS dan de India brandt maar (IPA). Om nog specifieker te zijn: de westkust – Californië, Oregon en Washington – is lange tijd het smaragdgroene baken van hoppige bieren geweest, maar deze trend lijkt te veranderen.
De American IPA is niet alleen een van de meest populaire ambachtelijke bieren onder consumenten, maar is door de jaren heen ook de meest ingeschreven stijl geweest op zowel de World Beer Cup® (WBC) als het Great American Beer Festival® (GABF), de twee meest prestigieuze competities voor commerciële brouwers.
De druk van de populaire vraag heeft de agrarische grillen van het brouwen van hoppig bier aan het licht gebracht, aangezien hop landbouwproducten zijn die van jaar tot jaar variëren van teeltregio tot teeltregio en zelfs van teler tot teler op dezelfde plaats.
Een vluchtige geschiedenis
Met een geschiedenis die zo duister is als de wateren die het van Groot-Brittannië naar India heeft afgelegd, is de huidige identiteit van het IPA ver verwijderd van zijn veronderstelde oorsprong. De alcoholische, hoppige en verfrissende bieren die voor het eerst over de hele wereld werden verzonden, waren perfecte kandidaten om niet alleen tijdens de reis te rijpen, maar ook om de uitgedroogde smaakpapillen van Britse koloniale functionarissen te lessen. Pas tientallen jaren nadat de schuimende zendingen begonnen publiekelijk India pale ale genoemd, bloeide de consumptie tot het einde van de 19e eeuw, toen de populaire smaak zich richtte op zwakkere alcoholische en niet-alcoholische alternatieven.
Amerikaanse incarnaties van de IPA hebben Britse immigrantenwortels in het midden van de 19e eeuw, maar pas in de jaren zeventig en tachtig, tijdens de eerste renaissance van ambachtelijk bier, begon de stijl te evolueren naar de huidige smaak- en aromaprofielen. In tegenstelling tot Britse hop, die de neiging heeft om aards, grasachtig en kruidachtig te zijn, vertonen Amerikaanse cultivars gedurfde uitbarstingen van citrusdennen en meer recentelijk tropische tonen.
Volgens brouwmeester Matt Brynildson van Firestone Walker Brewing Co. in Paso Robles, Californië – drievoudig WBC Mid-Sized Brewery of the Year – kan de directe geschiedenis van de Amerikaanse IPA worden samengevat in twee generaties.
1,5 bac-niveau
Vanaf de jaren tachtig tot de eeuwwisseling waren Cascade Centennial en Chinook het bepalende hoptrio van de stijl, waarbij hun klassieke citrustinten alle aspecten van het gehemelte kleurden.
Sinds de jaren 80 zijn er veel gedurfdere variëteiten gefokt om tegemoet te komen aan onze evoluerende smaken en sappige tropische, harsachtige en overheersende citrusachtige hopsoorten zoals Amarillo Citra Simcoe en Columbus hebben nu de neiging om meer traditionele variëteiten uit de weg te duwen en de hedendaagse Amerikaanse IPA te onderscheiden.
Wat maakt een goede Amerikaanse IPA?
Wat maakt een goede Amerikaanse IPA?Hoewel richtlijnen voor bierstijlen belangrijk zijn als het gaat om het vergelijken van bieren in competitie, en het bespreken of een bier is gebrouwen, kunnen stijlrichtlijnen een beetje steriel algemeen aanvoelen en zeker niet de passie oproepen die wordt gestoken in het brouwen van de beste Amerikaanse IPA's ter wereld. Laten we, voor een persoonlijker perspectief op de kenmerken die dit krachtige drinkbare drankje definiëren, eens kijken naar drie van de meest vooraanstaande hopsoorten van het land.
Matt Brynildson:
Als voormalig hopchemicus weet Brynildson het een en ander over Humulus lupulus en hij heeft er een boeket aan medailles voor. Voor hem draaien Amerikaanse IPA's allemaal om Amerikaanse hopexpressie, wat betekent dat intense citrus- en bloemige tonen niet alleen worden bereikt door talloze hoptoevoegingen tijdens het koken, maar ook nadat de fermentatie is voltooid in een proces dat bekend staat als dry-hopping.
Zijn Nectar IPA en Union Jack IPA illustreren de generatieverschillen binnen de stijl: de eerste wordt bijna uitsluitend gedefinieerd door Cascade Centennial en Chinook, terwijl de laatste ook scherpe stoten van Simcoe en Amarillo bevat.
De hopmix van Brynildson voor Union Jack IPA sleepte in 2008 en 2009 opeenvolgende gouden medailles in de wacht bij de GABF en als je je ooit hebt afgevraagd waarom veel Firestone Walker-bieren Centennial bevatten: het is de favoriete variëteit van Brynildson.
Jeff Erway:
Jeff Erway likes to smell his IPA from the table so when he brews it he sticks to the guidelines creating a craft beer that is pungently bitter with enormous aroma that uses malt only to balance the vast variety of hop character. La Cumbre’s Elevated IPA won goud op de GABF 2011 en brons op de WBC van dit jaar.
Om meer ruimte in de kookketel te maken voor tal van hoptoevoegingen gebruikt Jeff niet alleen hoppellets (gedroogde hele hopbellen die in een molen worden gemalen en vervolgens tot kleine compacte groene houtblokken worden geperst), maar ook CO2
Matt Cole:
Voor Matt Cole begint een goede Amerikaanse IPA met echt goede hop en aangezien Fat Head’s Head Hunter IPA zilveren medailles heeft gewonnen bij de laatste twee WBC-competities (waarbij hij Erway’s Elevated IPA versloeg tijdens de WBC van 2012), is hij misschien iets op het spoor.
Cole heeft een fijn gevoel voor hop, omdat hij er veel met de hand selecteert en samenwerkt met telers om te proberen de hop precies op het juiste moment te oogsten, zodat ze op hun hoogtepunt zijn wanneer ze de brouwerij binnenkomen. Cole is vooral dol op Simcoe Citra en Centennial-hop en zoekt naar maximale hopsmaak en -aroma door hop agressief aan de puree toe te voegen door te dry-hopping en zijn brouwsel niet te filteren.
Als Head Hunter IPA niet voldoende bewijs is van Cole’s hopvaardigheden, zal zijn recept voor het bier verder schriftelijk bewijs leveren in het boek van Mitch Steele en Stan Hieronymous over IPA’s. Uit liefde voor hop .
Smaken Amerikaanse IPA's in Californië anders dan in Ohio?
De WBC van 2012 markeerde de eerste keer in tien jaar dat geen enkele brouwerij uit de grote kanonnen van de westkust – Californië, Oregon en Washington – een medaille won in de categorie India pale ale in Amerikaanse stijl, terwijl dezelfde trend gold voor de GABF van 2011. In plaats daarvan stapten La Cumbre en Fat Head's bij beide competities in de winnaarscirkel. De algehele groei van de transportsector en het onderwijs verklaren deze historische invallen.
Volgens de statistieken van Hop Growers of America uit 2015 zijn Washington (70,8%) Oregon (15%) en Idaho (10,9%) de drie belangrijkste hopteeltregio's in de VS. Gezien de nabijheid van de West Coast-brouwerijen tot deze hopteeltcentra is het niet meer dan normaal dat hun bieren deze prachtige bieren van oudsher hebben geaccentueerd, terwijl het gebrek aan gemakkelijke toegang van de East Coast-brouwerijen vaak resulteerde in meer moutige versies van de Amerikaanse IPA.
Maar nu de populariteit van ambachtelijk bier in het hele land is toegenomen, zijn de aanvoerkanalen uitgebreid en is het voor een brouwer in Portland Maine net zo gemakkelijk om aan zijn kostbare pellets te komen als voor een brouwer in Portland Ore. Ervan uitgaande dat een brouwerij een hopcontract heeft en de gewenste hopvariëteiten beschikbaar zijn.
Een intens populair bier
Bij GABF en WBC trekt de Indiase pale ale-categorie in Amerikaanse stijl regelmatig de meeste inzendingen, meestal boven de 100, terwijl andere categorieën er ongeveer 30 of 40 hebben. Het zou moeilijk zijn om een Amerikaanse ambachtelijke brouwerij te vinden die geen IPA in haar reguliere assortiment heeft, en Brynildson en Erway schrijven beide de populariteit van de consument toe aan het stijgende aantal wedstrijdinzendingen.
In feite is de IPA van La Cumbre zo populair dat Erway 3000 van de 4000 vaten die hij in 2013 brouwde uitsluitend aan dit ene bier wijdde, ondanks dat hij ook vier andere in zijn reguliere assortiment en verschillende seizoens-/incidentele releases aanbood.
De smaak van bierdrinkers is in de loop der jaren ongetwijfeld geëvolueerd en heeft de gedurfde, zelfs experimentele smaken van ambachtelijk bier omarmd, waardoor voortdurende innovatie in alle stijlen, maar vooral in de Amerikaanse IPA, wordt gestimuleerd. Ambachtelijke brouwers drijven al op dit populaire tij en naarmate hopveredelingsprogramma’s doorgaan met het verbouwen van nog intensere en uniekere hop, zal een nieuwe vloed aan smaken in de toekomst zeker onze smaakpapillen doordringen.
De andere kant van de hopbel
Hoewel het de taak van de ambachtelijke bierliefhebber is om ervan te genieten en de taak van de brouwer om onze favoriete plengoffers te verkrijgen, zou dit laatste net zo belangrijk moeten zijn, omdat het consequent brouwen van hetzelfde bier, vooral een Amerikaanse IPA, een fijne evenwichtsoefening is die evenzeer afhankelijk is van de zintuiglijke vaardigheden van de brouwers als van het grillige karakter van Moeder Natuur.
Brynyldson Erway en Cole ontwikkelen voortdurend hun IPA-recepten in hun streven naar perfectie. Zowel voor het ontwikkelen van de smaak als voor het beschermen tegen dergelijke agrarische grillen gebruiken onze aanbevolen brouwers een mix van hop tot zes of zeven verschillende variëteiten die worden gemengd en gecombineerd om het cumulatieve hopkarakter te vinden waarnaar ze op zoek zijn. Wanneer één hop niet in staat is om te snuiven, zoals een gebrek aan tropische tonen in een batch Simcoe, moeten de andere variëteiten dit compenseren, zodat de hele Amerikaanse IPA groter wordt dan de som van zijn harsachtige delen.
Het onderhandelen over deze natuurlijke nuances komt waarschijnlijk nooit bij ons op als we aan ons bier snuiven en nippen, maar de kennis van een brouwmeester over een bepaald ingrediënt en het vermogen om tekortkomingen te herkennen en te compenseren is een essentieel aspect bij het maken van heerlijke bieren.
Hier om te blijven
Hop is het groene goud van Amerikaans ambachtelijk bier; gewaardeerd om hun grote verscheidenheid aan citrus-, dennen-, bloemige, kruiden- en tropische aroma's, evenals hun kauwgom smakende smaken. In de juiste handen en in de juiste combinaties kunnen deze kegels ambachtelijke brouwerijen letterlijk naar de top katapulteren bij consumenten en bij commerciële wedstrijden. 
De overzeese oorsprong van de IPA is nu beslist Amerikaans qua ambachtelijk bierkarakter: groots gedurfd en altijd in ontwikkeling. Dankzij de talenten van Brynildson Erway Cole en tal van andere ambachtelijke brouwers kan bijna overal in het land worden genoten van een traditionele Amerikaanse IPA met een geweldig hoparoma en -smaak, en de smaakpapillen van ambachtelijke bierliefhebbers zijn er des te rijker door.
Kay Kay Witkiewicz
Buitenlands en toch benaderbaar zoals elk goed Duits bier Kay Witkiewicz is de hoofdbrouwer bij Twisted Pine Brewing Company in Boulder Colorado.
CraftBeer.com richt zich volledig op kleine en onafhankelijke Amerikaanse brouwerijen. We zijn uitgegeven door de Brewers Association, de non-profit handelsgroep die zich inzet voor het promoten en beschermen van de kleine en onafhankelijke ambachtelijke brouwers van Amerika. Verhalen en meningen die op CraftBeer.com worden gedeeld, impliceren geen goedkeuring of standpunten van de Brewers Association of haar leden.
