Ik ben autistisch en bier heeft me uit mijn schulp geholpen

Stel je dit eens voor: je wordt op een dag wakker en voelt dat al je zintuigen tintelen. Je weet niet zeker wat er aan de hand is, maar ze staan in brand. Wat je ook doet, je hebt geen andere keuze dan ze elk moment te voelen. Zo voelt autisme voor mij en het maakt deel uit van mijn identiteit.

Toen ik opgroeide, was het moeilijk om omgevingen te vinden die mij het gevoel gaven erbij te horen. Ik heb me moeten aanpassen aan verschillende situaties waarin geen accommodatie voor mij is. Op sommige plaatsen worden bijvoorbeeld muziekevenementen georganiseerd die voor mij een beetje luid kunnen worden (geen schaduw richting de muzikale acts zelf). Het zou geweldig zijn om binnen een plek te hebben waar de muziek minder intens is. Ook zijn sommige plaatsen te klein. Ik ben 1,80 meter en door mijn claustrofobie voel ik me zintuiglijk overweldigd. Ik sta er niet op dat ik ze overal heb, maar comfortabele accommodaties zijn iets dat het leven van autistische mensen gemakkelijker maakt. Ik offerde vaak mijn troost op voor anderen, waardoor ik alle sociale energie verloor die ik had buiten school en werk – totdat ik een teken van het universum ontving om iets nieuws een kans te geven.

Ongeveer anderhalf jaar geleden kreeg ik een sms van een goede vriend waarin ik werd uitgenodigd voor een trivia-avond in een plaatselijke brouwerij. Je bent slim. Kom op, sms'te hij. Ik heb een lage sociale batterij als het gaat om nieuwe omgevingen, omdat ik veel van mijn energie gebruik om elk deel van mezelf te maskeren dat mijn autisme zou kunnen verraden. Aangezien ik als neurotypisch doorga, wordt dit meestal niet gecontroleerd.

Bedford-bier

Maar toen ik binnenkwam Aftershock-brouwerij in mijn geboorteplaats Temecula, Californië, voelde ik me meteen thuis. Ik weet niet hoe ik het moet beschrijven, behalve dat ik het gevoel heb dat er blokken in de rechtsvormige gaten zijn geplaatst. Iedereen bij Aftershock was gastvrij. Ik ontmoette de eigenaar Jean, die me een overzicht gaf van de bieren op tap. Ik ontmoette de brouwerijvrienden van mijn vriend die me zonder aarzeling omhelsden. Naarmate de avond vorderde, voelde ik me vrijer om mezelf te zijn. Ik ontdekte meer over hoe zelfverzekerd ik werkelijk ben tegenover mensen en dit leidde tot een prachtige vriendschap met de mensen daar.

Om de vriendschap te laten groeien, moest ik observaties doen. Deze observaties, die geworteld waren in mijn neurodivergentie, leidden tot een vorm van innerlijke genezing die mij openstelde voor vriendschap.

Vertakken

Ik begon mijn tijd te verdelen tussen Aftershock en een andere brouwerij die belde Meedogenloos brouwerijbedrijf slechts een paar kilometer verderop. Veel van mijn vrienden gaan naar beide brouwerijen, wat het voor mij geruststellender maakt. Volgens Neurodivergerende inzichten ongeveer 50 procent van de autistische mensen heeft te maken met sociale angst. Persoonlijk is het een wonder dat ik in deze mate kan socialiseren, maar dat is niet zonder redenen.

Een van de intrigerende aspecten van gezelligheid in brouwerijen heeft te maken met het ontwerp. Ik ben geen binnenhuisarchitect, maar ik voel me wel aangetrokken tot kleurrijke omgevingen. Bij Aftershock zijn de muren bedekt met gouden Californische staatsontwerpen, waarvan de grootste aan de muur hangt. Hun kraanhandgrepen hebben ook de vorm van Californië. Bij Relentless zijn de muren versierd met een stedelijk graffiti-ontwerp dat ik altijd geruststellend heb gevonden. Volgens Omarm autisme autistische mensen hebben de neiging hun zintuigen met elkaar te vermengen. Ik heb Californië bijvoorbeeld altijd met goud geassocieerd, gezien de Gold Rush die in 1848 begon. Het reguleert op die manier mijn reacties. Mensen hebben nooit begrepen waarom ik dit deed. Associaties zijn voor mij natuurlijk en het is de manier waarop ik mezelf vertrouwd maak met elke nieuwe ruimte. Als ik naar de muren bij Aftershock en Relentless kijk, voel ik me verbonden met mijn kindertijd.

Het is voor bedrijven niet onmogelijk om hun ruimtes neurodivergvriendelijker te maken. Vraag het maar Brouwbaarheidslaboratorium in Englewood Colo., dat neurodiverse werknemers inhuurt en Perkiomen Valley-brouwerij in Green Lane Pa., die een ruimte biedt die zintuiglijk en mobiliteitsvriendelijk is.

porterbier beschrijving

Omgevingen met ‘lage druk’

Accommodaties zijn persoonlijk en het is voor autistische mensen moeilijk om zich thuis te voelen in een onbekende omgeving. Om dat te doen moest ik blijven zoeken naar de kinderversie van mezelf. Dit betekende dat ik alles moest vinden wat ik kon doen om zelfs kleine acties comfortabel te maken. Iedereen – vooral autistische mensen – stimuleert. Stimuleren is de natuurlijke manier van het lichaam om zijn emoties en lichamelijkheid zelf te reguleren. Dit kan lijken op het kraken van je knokkels, het neuriën, tikken met je vingers en andere onrust. Gezien de hoge energie van het publiek in de brouwerijen heb ik daar gedeeltelijk op ingespeeld door gebruik te maken van de voorbeelden van stimming die neurotypische mensen zouden zien doen. Ik schreef de antwoorden op trivia-vragen voor mijn team en krabbelde op het papier om mezelf te centreren. Ik heb ook de neiging om met mijn vingers op mijn benen te tikken als er een ongemakkelijke stilte valt. Volgens de Amerikaanse Psychiatrie Vereniging 44 procent van de autistische mensen meldde dat ze stimming gebruikten om hun emoties te reguleren.

Voor mij heb ik genomen wat beschikbaar is in een gelagkameromgeving en dat in mijn voordeel gebruikt, zoals het papier om op te tekenen. Deze jongleerdaad van het wisselen van code en het honoreren van mijn behoeften was introspectief. Ik heb gemerkt hoe emotioneel bevrijdend het is geweest om mezelf in deze omgevingen te laten ontmaskeren.

Een andere manier waarop ik mezelf thuis heb gemaakt, is door mijn socialisatievaardigheden te oefenen. Eerlijk gezegd is een brouwerij de beste plek om ze te beoefenen. Als samenleving zien we brouwerijen als ontmoetingsplekken waar je na een lange werkdag tot rust kunt komen. Er zijn maar weinig mensen die besluiten hun laptop mee te nemen en contracten in te vullen terwijl ze aan een IPA nippen, maar mensen komen wel en nippen aan IPA's om de afronding ervan te vieren. Brouwerijen zijn over het algemeen sociale omgevingen met lage druk.

Comfortabel zijn met jezelf

Als het gaat om socialisatie, hebben autistische mensen moeite met het oppikken van sociale signalen en voelen ze vaak de behoefte om een rol te spelen bij het maken van vrienden. Als ik een dollar zou krijgen voor elke keer dat ik me zo voelde, zou ik de hele nacht de huizen kunnen kopen. Ik werd het beu om me minderwaardig te voelen omdat ik mezelf was, dus besloot ik mijn aanpak te veranderen. Ik besloot de act te laten vallen. Dr. Michael Kitlowski, een psycholoog in Temecula die gespecialiseerd is in de behandeling van autistische patiënten, zegt dat dit een solide manier is om een basis te leggen voor je sociale leven.

Mensen voelen zich op hun gemak bij je als je op je gemak bent met jezelf, zegt Kitlowski. Als je geconditioneerd bent om je op een bepaalde manier te gedragen, voel je je niet op je gemak met jezelf.

Gedeeltelijk was het gemak van het samenzijn met mijn goede vriend een goede opstap. Die verbinding hielp me te aarden in de omgeving, waardoor ik beter benaderbaar werd voor anderen. Bovendien gaf het comfort van deze nieuwe omgevingen mij het gevoel dat het allemaal als gegoten zat.

Je bent opener geworden, begint meer grappen te maken en bent veel meer betrokken, vertelde mijn vriend me onlangs. Dat gezegd hebbende, ik moet nog groeien. Het kost tijd om de verwachtingen die neurotypische mensen aan je stellen te doorbreken, maar de beloningen omvatten levenslange vriendschappen, een rijker sociaal leven – en een grotere verscheidenheid aan bieropties waar ik normaal gesproken niet aan zou deelnemen.

Aan elke autistische persoon die dit leest, smeek ik je om deze sociale scene met een open geest te benaderen. Ontdek wat voor u werkt en wat niet. De enige persoon die kan bepalen waar je welkom bent, ben jij.