Het Amerikaanse zwarte bier wordt gekenmerkt door de perceptie van karamelmout en donker gebrande mout smaak en aroma. De hopbitterheid wordt als middelhoog tot hoog ervaren. De smaak en het aroma van de hop zijn middelhoog. Het fruitige, citrus-, dennen-, bloemige en kruidige karakter van hop van alle herkomst kan bijdragen aan de algehele ervaring. Dit bier wordt vaak een Black IPA of Cascadian Dark Ale genoemd.
De imperiale porter is absoluut Amerikaans en mag geen aroma's van geroosterde gerst of een sterk gebrand/zwart moutkarakter hebben. Er is een medium karamel- en cacao-achtige zoetheid aanwezig, met een complementair hopkarakter en van mout afgeleide zoetheid.
Het pale ale in Belgische stijl is goud tot koper van kleur en kan een karamel- of geroosterde moutsmaak hebben. De stijl wordt gekenmerkt door een lage maar merkbare hopbitterheid, smaak en aroma. Deze bieren zijn geïnspireerd op Britse pale ales. Ze zijn zeer sessiebaar.
Amerikaanse gerstewijn varieert van amber tot dieprood/koper-granaat van kleur. Een karamel- en/of toffee-aroma en -smaak maken vaak deel uit van het moutkarakter, samen met een hoge resterende moutige zoetheid. De complexiteit van alcoholen is duidelijk. Het fruitige esterkarakter is vaak hoog. Zoals bij veel Amerikaanse versies van een stijl, is dit gerstewijnbier doorgaans meer hop-forward en bitterder dan zijn Britse tegenhanger. Lage niveaus van door veroudering veroorzaakte oxidatie kunnen harmoniëren met andere smaken en de algehele ervaring verbeteren. Soms verkocht als vintage releases.
Een fruitlambiek, vaak bekend als cassis, framboise, kriek of peche, neemt de kleur en smaak aan van het fruit waarmee het wordt gebrouwen. Het kan droog of zoet, helder of troebel zijn, afhankelijk van de ingrediënten. Noten van Brettanomyces-gist zijn vaak in verschillende niveaus aanwezig. Zuurheid is een belangrijk onderdeel van het smaakprofiel, hoewel de zoetheid van fruit de waargenomen intensiteit kan verminderen. Deze gearomatiseerde lambiekbieren kunnen zeer droog of mild zoet zijn.
De Robust Porter heeft een meer bittere en geroosterde moutsmaak dan een bruine porter, maar niet zo veel als een stout. Robuuste porters hebben een geroosterde moutsmaak, die vaak doet denken aan cacao, maar geen geroosterde gerstsmaak. Hun karamel- en moutige zoetheid is in harmonie met de scherpe bitterheid van zwarte mout. De hopbitterheid is duidelijk aanwezig. Omdat Amerikaanse ambachtelijke brouwers zoveel experimenteren met bierstijlen en ingrediënten, zijn de grenzen tussen bepaalde stouts en porters vaak vaag. Toch bestaan er veel bewuste voorbeelden van deze stijlen. Diacetyl is aanvaardbaar op zeer lage niveaus.
De American-Style Wheat Wine Ale maakt deel uit van de categorie sterke ale en is niet afgeleid van druiven, zoals de naam doet vermoeden. Dit volle bier, gemaakt met ten minste 50 procent tarwemout, heeft brood- en snoepsmaken en eindigt met veel moutige zoetheid. Deze bieren kunnen op eikenhout gerijpt zijn en soms zijn er kleine hoeveelheden donkere mouten aan toegevoegd.
Typisch is de basis voor de smoke porter-bierstijl een robuuste porter die rokerige diepte krijgt dankzij houtgerookte mout. Traditioneel zullen brouwers het specifieke hout noemen dat wordt gebruikt om de mout te roken, en verschillende houtsoorten zullen verschillende smaken aan het eindproduct geven. Rookaroma's verdwijnen na verloop van tijd.
Als u een van de 2 miljoen Amerikanen bent die aan coeliakie lijden, lijkt het proberen van ambachtelijke bieren misschien onmogelijk, of op zijn minst een uitdaging. Maar met de groeiende belangstelling voor glutenvrije opties hebben veel mensen ontdekt dat ze het genieten van ambachtelijk bier niet langer hoeven te missen. Veel brouwers hebben de wens erkend dat glutenvrije klanten van hun bier kunnen genieten zonder zich zorgen te maken over de inname van gluten, waardoor veel ambachtelijke brouwers tijdens het brouwproces alternatieve granen gebruiken die geen gluten bevatten. Toegewijde glutenvrije brouwerijen hebben ook succes geboekt bij het bedienen van mensen die te maken hebben met glutenintolerantie, evenals op gezondheid gerichte bierdrinkers die ervoor kiezen een glutenbeperkt of glutenvrij dieet te volgen, maar hun favoriete drankje niet willen opgeven.
De toevoeging van havermout voegt een zachte, rijke body toe aan de havermoutstout. Deze bierstijl is donkerbruin tot zwart van kleur. Het karakter van de gebrande mout is karamelachtig en chocoladeachtig en moet zacht en niet bitter zijn. Koffie-achtige geroosterde gerst- en moutaroma's zijn prominent aanwezig. Deze stijl met laag tot gemiddeld alcoholgehalte zit boordevol donkere moutsmaken en een rijke en olieachtige body van havermout.
Het gebruik van Amerikaanse hop in het Amerikaanse imperiale rode bier zorgt voor de perceptie van medium hopbitterheid, -smaak en -aroma. Gecombineerd met een stevig moutprofiel zou dit een bier moeten zijn met een balans tussen hopbitterheid en moutzoetheid. Dit is nog een voorbeeld van moderne Amerikaanse brouwers die een gevestigde stijl hanteren en de smaak versterken. Brouwers uit Californië worden gecrediteerd voor het creëren van deze innovatieve stijl.
De European-Style Export wordt ook wel een Dortmunder-export genoemd en heeft de moutige smaak en zoetheid van een Duitse helles, maar de bittere basis van een Duitse pils. Bij deze pils draait alles om balans, met een medium hopkarakter en een stevige maar lage moutzoetheid. Zoek naar geroosterde moutaroma's en kruidige bloemige hoparoma's.
De zuurgraad in zuur bier is meestal in de vorm van melkzuur, azijnzuur en andere organische zuren die op natuurlijke wijze zijn ontwikkeld met aangezuurde mout in het beslag, of die tijdens de fermentatie worden geproduceerd door het gebruik van verschillende micro-organismen. Deze bieren kunnen hun zure smaak ontlenen aan puur gekweekte vormen van zuurmiddelen of aan de invloed van vatrijping.
Amerikaans pils heeft weinig hop- en moutkarakter. Een rietje van goud, zeer schoon en fris, hoog koolzuurhoudend pils.
Wanneer mout boven open vuur wordt geëest, wordt de rooksmaak in het bier getrokken, waardoor een smaak overblijft die kan variëren van dicht kampvuur tot lichte rookslierten. Elke bierstijl kan worden gerookt; het doel is om een balans te bereiken tussen het karakter van de stijl en de rokerige eigenschappen. Deze stijl, afkomstig uit Duitsland als rauchbier, staat open voor interpretatie door Amerikaanse ambachtelijke brouwers. Klassieke basisstijlen zijn onder meer Marzen/Oktoberfest in Duitse stijl, bock in Duitse stijl, dunkel in Duitse stijl, pils in Weense stijl en meer. Rookaroma's verdwijnen na verloop van tijd.
Fruitbier wordt gemaakt met fruit of fruitextracten die tijdens elk deel van het brouwproces worden toegevoegd, wat voor duidelijke maar harmonieuze fruitkwaliteiten zorgt. Dit idee wordt uitgebreid naar veldbieren waarin groenten en kruiden worden verwerkt.
Een kruiden- en specerijenbier is een pils of bier dat smaken bevat die zijn afgeleid van bloemen, wortels, zaden of bepaalde soorten fruit of groenten. Typisch is het hopkarakter laag, waardoor het toegevoegde ingrediënt goed tot zijn recht komt. Het uiterlijk, het mondgevoel en de aroma's variëren afhankelijk van het gebruikte kruid of specerij. Deze bierstijl omvat zowel innovatieve voorbeelden als traditionele vakantie- en winterbieren.
De bruine porter in Engelse stijl heeft geen geroosterde gerst of een sterk gebrand/zwart moutkarakter. Lage tot gemiddelde moutzoetheid, karamel en chocolade zijn acceptabel. De hopbitterheid is medium. Zachter, zoeter en meer karamelachtig dan een robuuste porter, met minder alcohol en body. Porters zijn de voorloper van stouts.
